Hellblade II – จิตใจที่แตกสลายกับโลกที่โหดร้ายกว่าเดิม
Hellblade II – จิตใจที่แตกสลายกับโลกที่โหดร้ายกว่าเดิม คือประโยคที่เหมาะจะใช้เปิดบทสนทนาทั้งหมดเกี่ยวกับเกมภาคต่อที่ “ไม่แคร์ว่าคุณจะเล่นสนุกหรือไม่” แต่สนใจอย่างเดียวคือ “คุณจะรู้สึกอะไร” ตั้งแต่วินาทีแรกที่จับจอย เกมนี้ไม่ได้ชวนให้ผ่อนคลาย ไม่ได้พยายามเอาใจผู้เล่น และไม่คิดจะเป็นเกมกระแสหลัก แต่กลับกลายเป็นหนึ่งในผลงานที่ทรงพลังที่สุดของวงการเกมยุคใหม่ เพราะมันกล้าพาคนเล่นเข้าไปอยู่ในหัวของตัวละครที่กำลังแตกสลายอย่างแท้จริง 🖤 บทนำ: เกมที่ไม่ได้อยากให้คุณเก่ง แต่อยากให้คุณ “เข้าใจ” ถ้า Hellblade ภาคแรกคือการทดลองเล่าเรื่องความเจ็บปวดทางจิตใจผ่านสื่อเกม ภาคสองก็คือการยกระดับการทดลองนั้นให้กลายเป็น “ประสบการณ์” แบบเต็มรูปแบบ Hellblade II ไม่ได้ถามว่าคุณกดปุ่มเก่งแค่ไหน แต่ถามว่าคุณรับมือกับความกลัว ความหลอน และเสียงในหัวได้หรือไม่ โลกของเกมไม่ใช่ฉากสวย ๆ เอาไว้โชว์กราฟิก แต่มันคือภาพแทนของจิตใจ Senua ที่ยังไม่เคยได้พักจากบาดแผลในอดีต และผู้เล่นคือคนที่ถูกบังคับให้เดินไปพร้อมกับเธอทุกก้าว Senua: ตัวละครที่ไม่ได้ถูกสร้างมาให้ “ชอบ” แต่ถูกสร้างมาให้ “รู้สึก” Senua ไม่ใช่นางเอกสายเท่
